Treść orzeczenia
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 listopada 2021 r.
Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie VII Wydział Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Jarząbek
Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bańcerowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2021 r. w Warszawie
sprawy P. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.
o dodatek pielęgnacyjny
na skutek odwołania P. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.
z dnia 6 marca 2018 r. znak (...)
oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
W dniu 4 kwietnia 2019 r.
P. B.
wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 28 lutego 2018 r. nr (...), na podstawie której odmówiono mu prawa do dodatku pielęgnacyjnego. Wnosząc o przyznanie ww. świadczenia odwołujący zakwestionował orzeczenie komisji lekarskiej z 28 lutego
2018 r. na podstawie której uznano, iż nie jest niezdolny do samodzielnej egzystencji.
Wskazał, że od 1 maja 2016 r. jest całkowicie niezdolny do pracy i pobiera rentę w kwocie 1.039 zł brutto, która jest nieadekwatna do jego sytuacji zdrowotnej i życiowej, nie zapewnia minimum egzystencji i nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb materialno-bytowych, w tym zakupu niezbędnych lekarstw. Ze względu na zdiagnozowaną u niego schizofrenię paranoidalną nie może wykonywać wyuczonego zawodu nauczyciela kontraktowego matematyki i podnosić kwalifikacji zawodowych. Ponadto niska renta wywołuje u niego uczucie społecznego wykluczenia i braku perspektyw rozwoju. W ocenie odwołującego, skoro będąc całkowicie niezdolnym do pracy ze względu na zdiagnozowaną chorobę nie może podjąć zatrudnienia odpowiedniego do kwalifikacji ani funkcjonować normalnie i bez osób trzecich, to lekarz orzecznik ZUS powinien orzec niezdolność
do samodzielnej egzystencji
(odwołanie k. 3-9 a.s.).