Treść orzeczenia
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
29 listopada 2021 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Kosicka
Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Nalewczyńska
po rozpoznaniu na rozprawie 29 listopada 2021 r. w Warszawie
odwołania E. Z.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddziału w W.
z 5 czerwca 2018 r., znak: (...)
o rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy i dodatek pielęgnacyjny
oddala odwołanie.
Sygn. akt VII U 816/18
UZASADNIENIE
E. Z. 26 czerwca 2018 r. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z 29 marca 2018 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności w okresie od 1 lipca 2014 r. do 18 października 2016 r. i odmowy przyznania dodatku dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji od 1 lipca 2014 r. Odwołująca zarzuciła skarżonej decyzji, że została oparta na lakonicznym orzeczeniu komisji lekarskiej ZUS, wydanym bez bezpośredniego badania ubezpieczonej. E. Z. wniosła o zmianę skarżonej decyzji
i przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy i świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niezdolności do samodzielnej egzystencji (
odwołanie k.4 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z 4 lipca 2018 r. organ rentowy wniósł o jego oddalenie. ZUS uzasadnił swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z 17 maja 2018 r., z którego wynika, że odwołująca w okresie od 1 lipca 2014 r. do 18 października 2016 r. nie była niezdolna do pracy, a od 19 października 2016 r. jest uprawniona do emerytury. Dodatkowo w orzeczeniu stwierdzono, że E. Z. jest samodzielna w stopniu umożliwiającym samoobsługę,
w związku z czym nie spełnia kryteriów ustalenia uprawnień do dodatku pielęgnacyjnego (
odpowiedź na odwołanie k.5 a.s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: