Treść orzeczenia
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 marca 2022 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Małgorzata Jarząbek
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2022 r. w Warszawie
sprawy Z. Ś.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W.
o przeliczenie emerytury
na skutek odwołania Z. Ś.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W.
z dnia 4 maja 2020 r. znak (...)
oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Z. Ś. w dniu 27 maja 2020 r. złożył odwołanie od decyzji Zakładu (...) (...) Oddział w W. z dnia 4 maja 2020 r., znak: (...). Odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez podjęcie wypłaty emerytury
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych od dnia rozwiązania stosunku pracy.
W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony wskazał, że wypracowane przez niego okresy składkowe nie miały żadnego wpływu na wysokość przyznanej emerytury wojskowej, której wymiar z tytułu służby wojskowej od 15 września 1969 r. do 31 stycznia 2004 r. wynosi ponad 75%. Powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2019 r., I UK 426/17 odwołujący stwierdził, że użyte w art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zwanej dalej ,,ustawą emerytalną” sformułowanie ,,emerytura (…) obliczona według zasad określonych w art. 15 albo art. 18e ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, zwanej dalej ,,ustawą zaopatrzeniową” oznacza odwołanie się do zasad obliczenia emerytury wojskowej, co z kolei uzasadnia prawo do pobierania dwóch emerytur wypracowanych niezależnie od siebie. O wyjątku od zasady pobierania jednego świadczenia w jego ocenie nie decyduje data przyjęcia do służby, ale brak możliwości obliczenia emerytury wojskowej przy uwzględnieniu ,,cywilnego” stażu emerytalnego. W konsekwencji, zdaniem ubezpieczonego, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 95