Treść orzeczenia
Sygn. akt VII W 428/25
UZASADNIENIE
W. N. został obwiniony o to, że w okresie od marca do 23 września 2025 roku na ul. (...) w K. w celu dokuczenia R. S. (1) złośliwie ją niepokoił w ten sposób, że w jej obecności używał słów wulgarnych, nastawiał negatywnie sąsiadów do jej osoby, wykonywał złośliwe miny i odchrząkiwał w jej obecności, zatrzymując się podczas jazdy samochodem patrząc groźnym wzrokiem, tj. o wykroczenie z art. 107 kw.
Obwiniony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. W wyjaśnieniach złożonych na rozprawie oraz na etapie postępowania przygotowawczego wskazał, że pozostaje w konflikcie z oskarżycielką posiłkową R. S. (1), w którego przebiegu m.in. obwiniała go ona o dopuszczanie się na jej szkodę przestępstw i wykroczeń. Podał, że nie odzywa się do pokrzywdzonej oraz unika z nią jakiegokolwiek kontaktu. Wskazał, że w okresie z zarzutu do takiego kontaktu doszło jedynie w dniu 20 września 2025 r., gdy podczas zrywania winogron rosnących na części wspólnej wspólnoty mieszkaniowej po zauważeniu ich celowego uszkodzenia wykrzyczał na głos w obecności swojej żony „zobacz Emilka, jakimś skur…pier… nawet winogrono przeszkadza”, a w reakcji na to krzykiem odpowiedziała mu będąca na swoim balkonie R. S. (1) (k. 50, 17).
Sąd zważył co następuje:
Zdaniem sądu materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania nie daje dostatecznych podstaw do uznania obwinionego W. N. za winnego dopuszczenia się czynu z art. 107 kw. Brak jest bowiem w ocenie sądu podstaw do uznania, że obwiniony miałby działać w celu dokuczenia ze złośliwości mając zamiar złośliwego niepokojenia R. S. (2).