Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII Pa 45/22
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt X P 446/20 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z powództwa K. P. przeciwko Przedsiębiorstwu (...)’s” (...) spółce cywilnej, A. W. – wspólnikowi Przedsiębiorstwa (...)’s” (...) spółka cywilna oraz U. W. – wspólnikowi Przedsiębiorstwa (...)’s” (...) spółka cywilna o częściowe zadośćuczynienie za naruszenie praw do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, częściowe zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych jako człowieka i pracownika, częściowe zadośćuczynienie za krzywdę, częściowe zadośćuczynienie za następstwa wypadku przy pracy: oddalił powództwo (pkt 1) oraz zasądził od K. P. na rzecz A. W. i U. W. – wspólników Przedsiębiorstwa (...)’s” (...) spółki cywilnej solidarnie kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty (pkt 2).
Apelację od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik powoda zaskarżając wyrok w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
- naruszenie przepisów prawa procesowego, które miały istotny wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie, tj.:
- art. 235
2 § 1 punkt 2 i 5 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. wyrażający się w pominięciu dowodu z opinii biegłego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy w sytuacji, gdy dowód ten:
- zgłoszony został w pozwie, więc z tej choćby przyczyny nie mógł zostać uznany za spóźniony;
- miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie, bowiem opinia biegłego pozwoliłaby na ustalenie kluczowych dla sprawy okoliczności związanych z popełnieniem przez pozwanego pracodawcę przestępstwa stypizowanego w art. 220 k.k., a w konsekwencji, obowiązywania dłuższego - 20-letniego terminu przedawnienia roszczeń powoda;