Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 1020/25
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19.03.2025 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w Ł. odmówił U. W. prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury, podnosząc, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4.06.2024 roku, nie jest przesłanką do uchylenia lub zmiany decyzji na podstawie art. 114 ustawy emerytalnej.
(decyzja – k. 51-51 verte plik II załączonych do sprawy akt organu rentowego)
W dniu 9.04.2025 r., odwołanie od w/w decyzji, wniosła U. W..
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1.
naruszenie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 6) ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 1251, zwana dalej „ustawa emerytalna”) poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji gdy w orzecznictwie uznaje się iż wydanie i ogłoszenie w dniu 4.06.2024 r. (art. 190 ust 2 i 3 Konstytucji RP) przez TK wyroku stwierdzającego niekonstytucyjność przepisu, który był podstawą ustalenia emerytury w zaniżonej wysokości, stanowi okoliczność wpływ na prawa do świadczenia i uzasadnia działanie w przedmiocie ponownego ustalenia wysokości emerytury z pominięciem takiego niekonstytucyjnego umocowania, a decyzja organu rentowego wydana na podstawie takiej normy prawnej jest obiektywnie błędna, gdyż została oparta o art. 25 ust. 1 b ustawy emerytalnej, którego sposób wprowadzenia do porządku prawnego Rzeczpospolitej Polskiej stanowi przykład wadliwej techniki legislacyjnej;
2.
naruszenie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 1) ustawy emerytalnej poprzez niezastosowanie go, w sytuacji gdy w orzecznictwie uznaje się, iż nieuwzględnienie przez organ rentowy obowiązującego standardu konstytucyjnego, potwierdzonego wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, stanowi nową okoliczność, istniejącą przed wydaniem decyzji ustalającej emeryturę, która miała wpływ na wysokość emerytury.