Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 1061/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13 lipca 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U z 2020, poz. 53) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) i art. 21 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych ( Dz. U. z 2008r., Nr 237, poz. 1656) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3.07.2020 r. odmówił K. M. prawa do rekompensaty z tytułu utraty możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, ponieważ nie udowodnił on wymaganego 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Zakład poinformował, że nie uwzględnił jako pracy w warunkach szczególnych okresu od 09.09.1976 r. do 25.10.1976 r. oraz od 6.11.1978 r. do 30.09.1999 r., ponieważ występuje rozbieżność w rodzaju wykonywanej pracy w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z 30.09.1999 r. pracodawca podał stanowisko mistrz, natomiast w świadectwie z dnia 29.09.1999 r. pracodawca podał stanowiska: pomoc dziewiarza, dziewiarz, nastawiacz maszyn i mistrz. Zakład wskazał, że ponowne rozpatrzenie prawa do świadczenia może nastąpić po przedłożeniu nowych środków dowodowych tj.: oryginalne świadectwo pracy wydane przez zakład pracy z powołaniem się na zarządzenie resortowe lub w przypadku likwidacji zakładu angaże, karty wynagrodzeń, wykazy zajmowanych stanowisk jednoznacznie potwierdzające zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w poszczególnych okresach.
(decyzja k. 17 – 17 verte akt ZUS)