Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 1075/20
UZASADNIENIE
( w zakresie pkt 1 i 2 wyroku)
Decyzją z dnia 6 marca 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., na podstawie art. 138 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że T. J. pobrała nienależnie świadczenia za okres od 1 lutego 2020 r. do 29 lutego 2020 r. w łącznej kwocie 105,48 zł z tytułu świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.
/decyzja k.211 – 212 plik II akt ZUS/
W dniu 16 kwietnia 2020 r. do organu rentowego wpłynęło odwołanie T. J. od powyższej decyzji. Odwołująca wskazała, że w stosunku do jej osoby nie wystąpiły przesłanki zwrotu świadczenia , gdyż nie została ona pouczona o ustaniu prawa do świadczenia uzupełniającego. Jednocześnie zaznaczyła ,że należna emerytura została jej przyznana z urzędu od dnia 4 lutego 2020 r. , podczas gdy rentę z tytułu niezdolności do pracy otrzymywała 10 dnia każdego miesiąca.
/odwołanie k.3 – 4/
W odpowiedzi na odwołanie , która wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 12 maja 2020 r. pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego oddalenie. W treści odpowiedzi wskazano, że o zasadach zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wnioskodawczyni została pouczona w decyzji z dnia 19 września 2019 r. , a co istotne , w lutym 2020 r. kwota pobranych przez nią świadczeń tj. renty za okres od 1 do 3 lutego , emerytury za okres od 4 do 29 lutego oraz okresowej emerytury kapitałowej za okres od 4 do 29 lutego przekroczyła kwotę 1 600,00 zł tj. maksymalną kwotę wynikającą z obowiązujących wówczas przepisów o świadczeniu uzupełniającym.
/odpowiedź na odwołanie k. 6 – 8/
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
T. J. urodziła się (...) Od 1 listopada 2006 r. T. J. pobierała rentę z tytułu niezdolności do pracy.