Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 1217/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 17 marca 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził na podstawie art. 8 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym (Dz. U. z 2021 r. poz. 419), iż J. K. pobrała nienależnie świadczenia za okres od 1 października 2019 roku do 31 grudnia 2020 roku, w łącznej kwocie 5.366,75 zł z tytułu nienależnie pobranego rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego i zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w w/w wysokości (decyzja k. 178 akt ZUS)
W dniu 20 kwietnia 2021 roku wnioskodawczyni odwołała się od powyższej decyzji wskazując, iż nie ukrywała, iż pracuje a jej dochody nie pozwalają na zwrot określonej w decyzji kwoty (odwołanie k. 3).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu decyzji (odpowiedź na odwołanie k. 4).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Wnioskodawczyni J. K. urodziła się w dniu (...) (okoliczność bezsporna).
Na mocy decyzji z dnia 3 marca 2016 roku odwołująca ma przyznaną emeryturę, od 24 lutego 2016 roku tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. Emerytura jest niższa od najniższej emerytury. Emerytury nie podwyższono, gdyż wnioskodawczyni nie udowodniła łącznie okresów składkowych i nieskładkowych w wymaganym wymiarze (decyzja k.39 akt ZUS).
W dniu 4 marca 2019 roku wnioskodawczyni złożyła wniosek o rodzicielskie świadczenie uzupełniające. We wniosku o przyznanie świadczenia zostało zawarte pouczenie, że świadczenie może zostać wstrzymane lub może zostać potraktowane jako nienależnie pobrane, jeżeli ustaną okoliczności będące podstawą do przyznania świadczenia, do których zaliczono m.in. osiąganie dochodu zapewniającego niezbędne środki utrzymania oraz o konieczności informowania organu rentowego o wszystkich okolicznościach mających wpływ na wypłatę świadczenia (wniosek k. 85-86 akt ZUS).