Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z 8 sierpnia 2017 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie ustalił wysokość emerytury policyjnej
E. N.
od 1 października 2017 r. W decyzji podano, że podstawę wymiaru świadczenia stanowi kwota 7.542,13 zł, emerytura wynosi 71,13% podstawy wymiaru, a jej łączna wysokość wynosi 5.364,72 zł. Podano, że ustalona wysokość emerytury jest wyższa od kwoty 2069,02 zł, tj. przeciętnej emerytury ogłoszonej przez Prezesa ZUS, wobec czego wysokość tego świadczenia została ograniczona do kwoty 2069,02 zł. Jako podstawę decyzji podano art. 15c w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708 ze zm.) oraz otrzymaną z IPN informację z 11 kwietnia 2017 r.
(decyzja w aktach emerytalnych)
E. N.
odwołała się od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do emerytury w dotychczasowej wysokości oraz o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych. Skarżąca kwestionowanym decyzjom zarzuciła naruszenie art. 2, art. 7, art. 10, art. 30, art. 32 ust. 1 i ust. 2, art. 67 ust.1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, art. 42 i art. 45 Konstytucji RP, a także art. 6 i 14 EKPC, a nadto art. 95 ust. 1, art. 96 ust.1, art. 104, art. 106, art. 109 ust. 1, art. 119, art. 120, art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.
(odwołanie k. 3-16)