Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z 13 lipca 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpoznaniu wniosku z 18 marca 2020 r. odmówił A. P. (1) (poprzednio P. – S.) prawa do ponownego ustalenia wysokości renty rodzinnej.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że na wniosek ubezpieczonej z 7 kwietnia 2004r. - decyzją z 30 kwietnia 2004 r. - od 8 maja 2004 r. została przyznana renta rodzinna po zmarłym S. P. w wysokości 90% świadczenia osoby zmarłej. Z uwagi na to, że do renty rodzinnej były dwie osoby uprawnione renta ta podlegała podziałowi na dwie części. Organ podniósł, że od 1 sierpnia 2007 r. do 31 stycznia 2015 r., tj. od miesiąca poprzedzającego przyznanie emerytury, wnioskodawczyni otrzymała rentę rodzinną dla jednej osoby w wysokości 85% świadczenia osoby zmarłej; renta rodzinna od daty jej przyznania podlegała obowiązującym waloryzacjom; do ustalenia renty rodzinnej po zmarłym mężu uwzględniono 26 lat, 2 miesiące i 7 dni okresów składkowych oraz 11 miesięcy i 9 dni okresów nieskładkowych; do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto wynagrodzenie, które stanowiło podstawę wymiaru składek osoby zmarłej z 8 lat kalendarzowych tj. 1980-1987; wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 136,29%.
Zakład stwierdził, że w przypadku wnioskodawczyni nie pojawiły się nowe okoliczności, ani dowody pozwalające na ponowne ustalenie wysokości renty rodzinnej, którą przyznano prawomocną decyzją z 30 kwietnia 2004 r.
W konkluzji ZUS wskazał, że wobec powyższego jako świadczenie korzystniejsze nadal będzie wypłacana emerytura.
(decyzja k. 91 akt ZUS)
A. P. (1) odwołała się od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie oraz orzeczenie o przysługującej jej rencie rodzinnej w wysokości obliczonej przez skarżącą zgodnie ze złożonym wnioskiem.
(odwołanie k. 3)
Odpowiadając na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o
jego oddalenie, podtrzymując w całości zajęte stanowisko. (odpowiedź na odwołanie k. 16)