Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 1876/24
UZASADNIENIE
Decyzją z 17 października 2024r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. zobowiązał odwołującą L. K. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego w łącznej kwocie 4160 zł :
- wypłaconego 5 października 2020r., w kwocie 2080 zł, - wypłaconego 10 listopada 2020r., w kwocie 2080 zł,
wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości 1589,51 zł, naliczonymi na dzień wydania decyzji.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż decyzję wydał po przeprowadzeniu kontroli prawidłowości przyznanych świadczeń postojowych, z której wynikało,
że odwołująca w maju 2020r. osiągnęła dochód 0 zł, w sierpniu 2020r. – 3169 zł,
a w październiku 2020r. – 1870 zł. Zdaniem organu, wzrost przychodu w stosunku do okresu wcześniejszego świadczył o poprawie sytuacji materialnej wnioskodawczyni, a tym samym
o braku podstaw do wypłaty kolejnych świadczeń postojowych. W ocenie ZUS odwołująca, składając oświadczenie, iż jej sytuacja materialna nie uległa poprawie, podała dane niezgodne z prawdą, wprowadzając organ rentowy w błąd.
Odwołująca wniosła odwołanie od powyższej decyzji domagając się jej zmiany
i stwierdzenia, że nie jest zobowiązana do zwrotu świadczenia postojowego. Wskazała,
że w jej ocenie organ rentowy niewłaściwie ocenił okoliczności faktyczne. Jej zdaniem sytuacja finansowa w październiku 2020r. nie uległa poprawie w stosunku do miesięcy poprzednich, a osiągnięte przychody były na tyle niskie, że uzasadniały prawo do dalszego świadczenia postojowego. Wskazała również, że otrzymane świadczenie postojowe zostało przeznaczone na bieżące utrzymanie w trudnym okresie pandemii, gdy jej działalność gospodarcza była w zastoju.
W chwili składania wniosków odwołująca pozostawała w przekonaniu, że spełnia ustawowe przesłanki do otrzymania świadczenia, gdyż jej dochody znacząco spadły
w porównaniu do okresów sprzed pandemii.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: