Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 1902/24
UZASADNIENIE
Decyzją z 29 października 2024r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. zobowiązał odwołującą S. S. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego w kwocie 7800,00 zł wraz z odsetkami za opóźnienie, które na dzień wydania decyzji wyniosły 3005,21zł.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zebrana w sprawie dokumentacja potwierdza, że odwołująca nienależnie pobrała świadczenie postojowe z wniosków (...)
z 10 kwietnia 2020r., (...) z 21 maja 2020r. oraz 5 czerwca 2020r., (...) z 1 lutego 2021r., 3 marca 2021r. oraz 7 maja 2021r., ponieważ forma opodatkowania wskazana we wnioskach była niezgodna z informacją przekazaną przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w G..
W odwołaniu od decyzji S. S. domagała się jej zmiany przez stwierdzenie, że nie jest zobowiązana do zwrotu świadczeń postojowych wraz z odsetkami
za zwłokę, pobranych na podstawie wniosków z dnia: 8 kwietnia 2020r., 15 maja 2020r., 2 czerwca 2020r., 1 lutego 2021r., 3 marca 2021r. i 7 maja 2021r.
W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że składając 8 kwietnia 2020r. wniosek o wypłatę świadczenia postojowego, nie rozumiejąc w pełni przedstawionych do wyboru pozycji dopisała, iż prowadzi książkę przychodów i rozchodów + zwolnienie z VAT. Następnie 12 maja 2020r. odwołująca złożyła korektę wniosku przez zaznaczenie w bloku – karta podatkowa
i zwolnienie z opłacania VAT oraz wyzerowanie bloku 3 i 4. Dokonując tej korekty odwołująca
nie działała w sposób umyślny. Co więcej z uwagi na lakoniczność formularza (...),
w odręcznym zapisku wskazała prawidłową formę opodatkowania. Organ rentowy nie podjął natomiast jakichkolwiek działań w celu rozwiania wątpliwości, ale wręcz przeciwnie wypłacił świadczenie, uznając za zasadne jego przyznanie w wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w 2020r.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w skarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.