Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 1950/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31 maja 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. stwierdził, że M. K., jako pracownik u płatnika składek (...) M. M. (1), nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od dnia 13 stycznia 2020 roku do dnia 17 sierpnia 2020 roku.
W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że w przedmiotowej sprawie brak jest bezspornych i wiarygodnych dowodów świadczących o wykonywaniu pracy przez M. K.. Jak wskazano, M. K. nie mogła świadczyć pracy na stanowisku sprzedawcy, ponieważ nie zostało przedłożone zaświadczenie lekarskie o braku przeciwskazań do pracy na tym stanowisku pracy. Nie zostały również przedłożone żadne dokumenty potwierdzające wykonywanie pracy na stanowisku sprzedawcy. Ponadto bezpośrednio przed zgłoszeniem do ubezpieczeń, od dnia 13 stycznia 2020 roku, u płatnika składek M. M. (1) nie posiadała innego tytułu do ubezpieczeń uprawniającego do korzystania ze świadczeń z ubezpieczenia chorobowego. Ostatnim takim tytułem objęta była do dnia 13 lutego 2019 roku. Wobec powyższego organ doszedł do przekonania, że całość okoliczności świadczy o pozornym charakterze zatrudnienia M. K.. Potwierdza to brak potrzeby zatrudnienia, brak dowodów pracy, powstanie długotrwałej niezdolności do pracy po 3 tygodniach od zatrudnienia, zgłoszenie do ubezpieczeń w trakcie trwania niezdolności do pracy. Zamiarem płatnika składek i osoby zgłoszonej do ubezpieczeń nie było faktyczne świadczenie pracy, a jedynie uzyskanie przez ubezpieczoną długotrwałych świadczeń z pracowniczego tytułu do ubezpieczeń. Zatem na podstawie art. 83 § 1 Kodeksu cywilnego w związku z art. 300 Kodeksu pracy organ stwierdził , że umowa o pracę zawarta między ww. płatnikiem składek, a wnioskodawczynią jako zawarta dla pozoru, jest nieważna, a zatem z tytułu zawartej umowy o pracę ww. nie podlega ubezpieczeniom społecznym od 13 stycznia 2020 roku do dnia 17 sierpnia 2020 roku.
(decyzja – k. 243-246 załączonych do sprawy akt organu rentowego)