Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 1989/24
UZASADNIENIE
Decyzją z 08 listopada 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. zobowiązał K. W. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego w kwocie 4.160,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że odwołująca nie spełniła warunków, aby otrzymać wypłacone w dniach 01 lipca 2020 r. oraz 11 sierpnia 2020 r. świadczenie postojowe z uwagi na fakt, iż dnia 31 marca 2020 r. została zakończona współpraca wykonywana przez odwołującą na rzecz płatnika na podstawie umowy zlecenia, a następnie zawarta umowa dnia 01 czerwca 2020 r. nie spełniała warunków przyznania przedmiotowego świadczenia.
W odwołaniu K. W. wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie, że nie jest zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego zgodnie z treścią decyzji. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, iż spełniła ustawowe wymagania celem uzyskania świadczenia postojowego, jednocześnie podkreśliła, iż umowa zlecenie zawarta pomiędzy nią a (...) sp. z o.o. zostałaby przedłużona z dniem 01 kwietnia 2020 r. – zamiast z dniem 01 czerwca 2020 r. – gdyby nie sytuacja związana z panującą pandemią COVID-19. Dodatkowo wskazała, iż zgodnie z przepisem art. 410 §2 k.c. działała w dobrej wierze, wobec czego przedmiotowe świadczenie jest jej należne. Nadto odwołująca podniosła, iż w związku z przytoczonym w odwołaniu stanem faktycznym odwołanie zasługuje na uwzględnienie zgodnie z art. 5 k.c.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: