Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 2033/23
UZASADNIENIE
Decyzją z 5 października 2023 roku ( (...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1-7 ustawy z dnia 31 lipca 2019 roku o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji i art. 138 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U z 2023 r poz. 1251) stwierdził że D. R. pobrała nienależne świadczenia za okres od 1 sierpnia 2023 roku do 30 września 2023 roku w łącznej kwocie 1000,00 zł z tytułu świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Zakład jednocześnie zobowiązał ww. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń za okres powyższy okres w kwocie należności głównej 1000,00 zł.
[decyzja k. bez nr. w aktach ZUS]
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona D. R., uznając powyższą decyzję za krzywdzącą i wskazując na swoją trudną sytuację życiową.
[odwołanie k. 3-3v.]
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację podniesioną w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że w myśl art. 4 ust. 1 ustawy z 31 lipca 2019 roku o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji w brzmieniu pierwotnym świadczenie uzupełniające przysługuje osobie uprawnionej w wysokości nie wyższej niż 500 zł miesięcznie, przy czym łączna kwota świadczenia uzupełniającego i świadczeń, o których mowa w art. 2 ust. 2 nie może przekroczyć 2157,80 zł miesięcznie, z zastrzeżeniem wyłączeń, o których mowa w art. 2 ust. 2.
Organ wskazał, że wnioskodawczyni decyzją z 27 czerwca 2023 roku miała przyznane prawo do świadczenia uzupełniającego począwszy od kwietnia 2023 r. w kwocie 500 zł.