Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 2057/24
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2.08.2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił H. K. ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 114 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, wskazując, że zgodnie z ww. przepisem wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4.06.2024 r. (SK 140/20) nie jest przesłanką do uchylenia lub zmiany decyzji.
/decyzja w aktach ZUS/
Odwołanie od ww. decyzji złożyła ubezpieczona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, podnosząc naruszenie art. 114 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS poprzez mylne uznanie, że wydanie wyroku przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 4 czerwca 2024 roku (SK 140/20) nie jest przesłanką do uchylenia lub zmiany decyzji wskazaną w art. 114 ustawy emerytalnej, albowiem dotychczas nie został on ogłoszony w Dzienniku Ustaw oraz naruszenie art. 190 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 112 ust. 1 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w zw. z art. 36 tej ustawy poprzez mylne przyjęcie, iż orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wchodzą w życie z dniem ich ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, nie zaś z dniem ogłoszenia orzeczenia.
Na tej podstawie wnioskodawczyni wniosła o zmianę przedmiotowej decyzji i uznanie, że organ rentowy ma obowiązek ponownego ustalenia wysokości emerytury skarżącej, zasądzenia na rzecz powódki kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego
/ odwołanie k. 3-10/
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
/odpowiedź na odwołanie k. 13/
Sąd Okręgowy w Łodzi ustalił, co następuje:
Wnioskodawczyni – H. K. urodziła się (...)
/bezsporne/