Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 2091/21
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 lipca 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., na podstawie art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 2021 r. poz. 291 ze zm.), odmówił J. R. przyznania dodatku pielęgnacyjnego wskazując, iż w wyniku przeprowadzonego badania Komisja Lekarska ZUS nie stwierdziła niezdolność do samodzielnej egzystencji, wobec czego brak jest podstaw do przyznania dodatku pielęgnacyjnego.
(decyzja k. 13 pliku II akt ZUS)
Odwołanie od powyższej decyzji w dniu 13 sierpnia 2021 r. złożyła J. R., wskazując, iż nie zgadza się z decyzją odmowną w sprawie przyznania I grupy. W uzasadnieniu ww. stanowiska odwołująca się wskazała, że jest niepełnosprawna, niezdolna do samodzielnej egzystencji, potrzebuje pomocy w każdej sytuacji życiowej oraz że jej choroba SM postępuje. Ubezpieczona zaznaczyła również, iż z powodu choroby ma przyznaną opiekunkę z PCK.
(odwołanie k. 3)
W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podnosząc, iż jak wynika z akt rentowych, wnioskodawczyni ma ustalone prawo do emerytury. W dniu 18 maja 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie uprawnień do dodatku pielęgnacyjnego. Orzeczeniem z dnia 9 czerwca 2021 r. Lekarz Orzecznik ZUS nie uznał wnioskodawczyni za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji. W związku z wniesieniem sprzeciwu od w/w orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS – sprawa została skierowana do rozpatrzenia do Komisji Lekarskiej ZUS. Orzeczeniem z dnia 7 lipca 2021 r. Komisja Lekarska ZUS potwierdziła orzeczenie Lekarza Orzecznika. Nadto, wnioskodawczyni jako osoba urodzona w dniu (...) nie spełniła również warunku ukończenia 75 lat życia. W związku z powyższym, w ocenie organu rentowego, brak było podstaw do przyznania prawa do dodatku pielęgnacyjnego.
(odpowiedź na odwołanie k.4-4v.)