Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 23/20
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 24 września 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. zobowiązał pracodawcę E. L. (...) sp. j. do zwrotu nienależnie wypłaconych świadczeń za okres od 3 lipca 2012 r. do 31 sierpnia 2019 r. w łącznej kwocie 114 185,95 zł z tytułu wypłaconej bezpodstawnie renty z tytułu niezdolności do pracy oraz emerytury E. S.. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał ,że odsetki zostaną naliczone za okres od dnia następującego po dniu doręczenia decyzji do dnia uregulowania całej należności. W uzasadnieniu Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał ,że obowiązek zwrotu ww. należności wynika z okoliczności ,że E. S. wypłacono bezpodstawnie świadczenia , co wynika z wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 7 maja 2018 r. na mocy którego ustalono ,że zatrudnienie E. S. było fikcyjne.
/decyzja k.30 plik I akt ZUS/
W dniu 25 listopada 2019 r. pełnomocnik Przedsiębiorstwa Usługowo – Handlowego (...) A. R. , S. (...) spółki jawnej z siedzibą w Ł. złożył odwołanie od ww. decyzji wnosząc od jej uchylenie i zasądzenie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. na rzecz odwołującego się zwrotu kosztów procesu , w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W ocenie skarżącego , skoro pobranie przez E. S. wynikało , nie tylko z błędu pracodawcy , ale również z błędu organu rentowego , to tym samym Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie może żądać zwrotu świadczeń od płatnika składek. Co więcej , odpowiedzialność płatnika za nienależnie pobrane świadczenie może rozciągać się maksymalnie na okres ostatnich trzech lat pobierania świadczenia , a tym samym świadczenie w zakresie wskazanym przez organ rentowy uległo przedawnieniu i nie może być podstawą roszczenia w stosunku do skarżącego.
/odwołanie k.3 – 7/