Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 230/21
UZASADNIENIE
Decyzją z 17.11.2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił E. M. prawa do renty socjalnej na tej podstawie, że orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z 13.11.2020 r. nie została uznana za całkowicie niezdolną do pracy
/decyzja k. 12 akt ZUS plik I/.
Decyzją z 18.11.2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił E. M. prawa do świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z 13.11.2020 r. uznała ubezpieczoną za zdolną do samodzielnej egzystencji. Wobec powyższego ubezpieczona nie spełnia jednej z przesłanek przyznania prawa do spornego świadczenia.
/decyzja k. 11-11v akt ZUS plik II/
Od obu decyzji ZUS odwołanie w dniu 7.01.2021 r. złożyła wnioskodawczyni, wnosząc o ich zmianę. Wniosła o przyznanie jej prawa do renty socjalnej oraz o przyznanie prawa do świadczenia uzupełniającego. Podniosła, że posiada szereg schorzeń kwalifikujących ją do całkowitej niezdolności do pracy oraz powodujących, że wymaga ona pomocy i opieki innych osób w życiu codziennym. Wskazała, że posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zaliczające ją do lekkiego stopnia niepełnosprawności.
/odwołania k. 3, k. 3 akt VIII U 231/21/.
W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
/odpowiedzi na odwołania k. 7-8, odpowiedź na odwołania k. 7-8 akt VIII U 231/21/.
Sąd połączył sprawę o sygn. akt VIII U 231/21 ze sprawą niniejszą do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 219 kpc.
/zarządzenie k. 10 akt VIII U 231/21/.
Postanowieniem z 12.08.2021 r. tutejszy Sąd ustanowił dla wnioskodawczyni radcę prawnego z urzędu.
/postanowienie k. 59/