Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją nr (...) z dnia 12 lutego 2021 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W., na podstawie art. 83 ust. 1, art. 68 ust. 1 pkt 1 lit a i c, art. 6 ust. 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 266 z późn. zm.) w związku z art. 83 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2019 r. poz. 1045 ze zm.) oraz art. 22 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040) stwierdził, iż J. W. (1), jako pracownik u płatnika składek (...) sp. z o.o. w R., nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 1 sierpnia 2020 roku do dnia 31 października 2020 roku.
W ocenie organu rentowego, zatrudnienie przez płatnika składek J. W. (1) i zgłoszenie go do ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy o pracę miało stronom umożliwić uzyskanie świadczeń pieniężnych finansowanych z ubezpieczenia chorobowego.
/decyzja z dnia 12 lutego 2021 roku – załączone akta rentowe/
W dniu 22 marca 2021 roku odwołanie od powyższej decyzji złożył J. W. (1), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie od organu rentowego na rzecz odwołującego kosztów postępowania.
Według odwołującego, zawarta przez niego umowa o pracę nie była czynnością pozorną, a zatem czynnością ważną (art. 83 § 1 k.p. w zw. z art. 300 k.p.) i jako taka skutkuje uzyskaniem przez skarżącego statusu pracownika, a tym samym tytułu do ubezpieczeń społecznych, określonego w przepisach ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych. W ocenie J. W. (1), wykonywane przez ubezpieczonego czynności, wbrew ustaleniom organu rentowego, były świadczone w ramach stosunku pracy określonego w art. 22 k.p.