Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 grudnia 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych - I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 21 grudnia 2021 roku ustalił wysokość emerytury A. P. i podjął jej wypłatę od 1 grudnia 2021 roku, tj od miesiąca w którym złożono wniosek.
Organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zaewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc od którego przysługuje wypłata emerytury; emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielania podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze życia ustalone na dzień głoszenia wniosku o podjęcie wypłaty emerytury tj na dzień 21 grudnia 2021 roku, przy czym:
- kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 196.120,83 złotych
- kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wynosi 434.033,75 złotych
- średnie dalsze trwanie życia wynosi 166,10 miesięcy
- wyliczona kwota emerytury wynosi 3793,83 złotych.
Jednocześnie organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do rekompensaty wskazując, iż przysługuje ona ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 roku, jeżeli przed dniem 1 stycznia 2009 roku ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynoszący co najmniej 15 lat. Organ rentowy uznał, iż dokument który przedłożył wnioskodawca ubiegając się o świadczenie nie jest świadectwem wykonywania pracy w szczególnych warunkach oraz zawiera daty zatrudnienia wykraczające za datę 1 stycznia 2009 roku.
(decyzja k. 9- 11 plik I akt ZUS)
W dniu 21 stycznia 2022 roku A. P. odwołał się od powyższej decyzji w zakresie odmowy przyznania prawa do rekompensaty. W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, iż był kierowcą pojazdów ciężarowych autobusów miejskich i autokarów o ładowności powyżej 12 ton począwszy od 1975 roku z przerwami spowodowanymi transformacją.
(odwołanie k. 3)