Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13 października 2021 r. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 września 2021r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych - I Oddział w Ł. odmówił J. K. (1) prawa do rekompensaty z tytułu utraty możliwości nabycia prawa do emerytury w związku z pracą w szczególnych warunkach. W uzasadnieniu podniesiono, iż wnioskodawca nie wykazał co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, staż jego pracy w tych warunkach wyniósł tylko 2 lata 7 miesięcy i obejmował okres zatrudnienia w (...) Szpitalu (...) w Ł. od 1 czerwca 1984 do 31 grudnia 1986 r. na stanowisku młodszego asystenta. Nie uznano natomiast okresu zatrudnienia od 1 stycznia 1987 do 30 maja 2006 r. na stanowisku Kierownika Pracowni R. jako pracy w szczególnych warunkach, ponieważ w tym okresie wnioskodawca świadczył pracę na stanowisku kierowniczym, a zatem nie można przyjąć, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przebywał w warunkach, w których nie są zachowywane higieniczne normy pracy. Organ rentowy wskazał, że pracownicy wyższego szczebla kierowniczego mają wydzielone pomieszczenia do pracy, a ich zakres obowiązków daleko wykracza poza osobiste dozorowanie czy kontrolowanie robotniczych stanowisk pracy, a ponadto praca kierownika wiąże się nie tylko z nadzorem pracowników, lecz również z wykonywaniem czynności organizacyjnych, do których nalezą np. czynności kadrowe oraz inne prace biurowe, pomocnicze, nieobjęte stosownym wykazem.
/decyzja w aktach ZUS k. 23/