Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 39/24
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29.11.2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 24.10.2023 przyznał M. T. prawo do emerytury od 18.11.2023 r. tj od daty nabycia uprawnień do emerytury.
Jednocześnie odmówił ww. prawa do rekompensaty stwierdzając, że ubezpieczony nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszącego 15 lat. Zakład zaliczył do stażu pracy w warunkach szczególnych okresy zatrudnienia od 17.02.1989 do 13.02.1992 oraz od 13.03.1992 do 31.12.2000 r. co po wyłączeniu okresów przebywania na zasiłkach chorobowych wynosi 11 lat 5 miesięcy i 9 dni.
Do pracy w szczególnych warunkach organ rentowy nie uwzględnił okresu zatrudnienia od 25.06.1981 do 14.02.1989 ponieważ świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach zostało wystawione przez Archiwistę. Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zaś zakład pracy.
/ decyzja k. 78-79 akt ZUS/
W dniu 12.12.2023 r. odwołanie od ww. decyzji wniósł M. T. domagając się jej zmiany. W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, iż wbrew zapatrywaniom organu w okresie od dnia 25.06.1981 do dnia 14.02.1989 w Spółdzielni (...) Oddział w S. pracował w warunkach szczególnych jako kierowca samochodu ciężarowego a co za tym idzie organ rentowy błędnie wyliczył wysokość należnej mu emerytury. Odwołujący wskazał, że powyższy fakt potwierdzają zarówno przedłożone przez niego do ZUS dokumenty jak i świadkowie, którzy byli przesłuchiwani na tą okoliczność już w postępowaniu o prawo do emerytury pomostowej. Skarżący podkreślił, iż ich zeznania nie zostały wówczas podważone a prawa do emerytury pomostowej odmówiono mu wyłącznie z uwagi na fakt, że pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach pomostowych nie wykonywał po dniu 1.01.2009 r.
/ odwołanie k. 3-4 /