Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 443/22
UZASADNIENIE
Trzema decyzjami z 20 stycznia 2020 r. nr (...), nr (...) i nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. zobowiązał B. M. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postojowych za miesiące: lipiec, sierpień i wrzesień 2020 r. w kwotach po 1.222,53 zł za każdy miesiąc wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie naliczonymi w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia postojowego, tj. odpowiednio od 1 września 2020 r. do dnia zwrotu, od 1 października 2020 r. do dnia zwrotu i od 1 listopada 2020 r. do dnia zwrotu.
(
decyzja nr (...), decyzja nr (...) k. 24 -31 akt ZUS)
Odwołania od każdej z trzech ww. decyzji złożyła B. M., wnosząc o ich zmianę. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca wskazała na obowiązywanie art. 15zx ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem zwalczaniem C. – 19 i innych chorób zakaźnych (zwanych ustawą covidową). Dodała, że powodem wystąpienia z wnioskiem o świadczenie postojowe była utrata zatrudnienia. Podała, że jest emerytką o niskiej emeryturze. Podkreśliła, że jej córka J. M. straciła u tego samego zleceniodawcy zatrudnienie i razem ze skarżącą w tych samych terminach składała wnioski o świadczenie postojowe. Zaznaczyła też, że po nowelizacji w/w ustawy od 21.07.2020 r. zleceniobiorcy mogli samodzielnie składać w ZUS wnioski o rzeczone świadczenie.
(
odwołania k. 3-4, k. 3-4 akt VIII U 444/22, k. 3-4 akt VIII U 445/22)
W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie.
(
odpowiedzi na odwołania k.13, k. 5 akt VIII U 444/22, k. 5 akt VIII U 445/22)