Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 września 2019 roku, znak (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku I. R. z dnia 28 czerwca 2019 roku, wobec orzeczenia przez Komisję Lekarską ZUS okresowej częściowej niezdolności do pracy, ponownie ustalił od dnia 1 września 2019 roku tj. po ustaniu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Organ rentowy wskazał, iż renta przysługuje do dnia 30 września 2022 roku.
/decyzja z dnia 12 września 2019 roku – k. 9-10v załączonych akt rentowych/
W dniu 16 października 2019 roku odwołanie od powyższej decyzji złożyła I. R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając decyzję w całości. Skarżonej decyzji wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż I. R. jest częściowo niezdolna do pracy do dnia 30 września 2022 roku w sytuacji, gdy organ rentowy w dacie wydania spornej decyzji posiadał wiedzę, iż wnioskodawczyni z przyczyn psychiatrycznych jest całkowicie niezdolna do pracy i niezdolność ta ma charakter trwały. W konkluzji tak sformułowanych zarzutów, strona odwołująca się wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i ustalenie, iż wnioskodawczyni jest całkowicie niezdolna do pracy, a ponadto o zasądzenie od organu rentowego na rzecz I. R. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
/odwołanie – k. 3-6/
W odpowiedzi na odwołanie złożonej w dniu 20 listopada 2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. wniósł o oddalenie odwołania wywodząc, jak w zaskarżonej decyzji.
/odpowiedź na odwołanie – k. 11/
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Wnioskodawczyni I. R. urodziła się w dniu (...).
/bezsporne/