Treść orzeczenia
Sygnatura akt VIII U 593/25
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 20 stycznia 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w Ł. odmówił ponownego ustalenia wysokości emerytury Z. L. na podstawie art. 114 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 z późn. zm.), wskazując, że zgodnie z w/w przepisem wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 czerwca 2024 r. (SK 140/20) nie jest przesłanką do uchylenia lub zmiany decyzji.
(decyzja z dnia 20 stycznia 2025 r. - k. 13 pliku (...) akt ZUS)
Odwołanie, od przedmiotowej decyzji, wniósł Z. L., zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego w postaci:
1.
art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS wprowadzonego na podstawie art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 38) poprzez jego zastosowanie skutkujące przyznaniem odwołującemu prawa do emerytury z pomniejszeniem jej wysokości o dotychczas pobrane przez niego świadczenia, podczas gdy prawidłowa wykładnia powyżej wskazanych przepisów powinna prowadzić do przyznania odwołującemu prawa do emerytury z pominięciem art. 25 ust. 1b w/w ustawy zgodnie z orzeczeniem TK z dnia 4 czerwca 2024 r., sygn. akt 140/20;
2.
art. 114 ustawy emerytalnej poprzez jego niezastosowanie podczas gdy podstawę prawną wzruszenia przez organ rentowy - tylko i wyłącznie - na korzyść ubezpieczonego prawomocnej decyzji ustalającej wysokość świadczenia stanowi art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej, gdy nie jest możliwe uchylenie decyzji organu rentowego z przyczyny określonej w art. 145a k.p.a. z powodu upływu terminu, o którym mowa w art. 146 k.p.a.;