Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 651/22
UZASADNIENIE
Decyzją z 17.02.2022 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpoznaniu wniosku z 30.12.2021 r., na podstawie art. 110 ust. 1 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. z 2021 r., poz. 291 ze zm.), odmówił M. G. prawa do ponownego ustalenia wysokości świadczenia, wskazując, że podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić wynagrodzenie, od którego zostały odprowadzone składki na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie emerytalne i rentowe:
- z 10 kolejnych lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych poprzedzających rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie emerytury – renty – ustalono wskaźnik wysokości podstawy wymiaru w wysokości 8,70% (2001-2020),
- z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu – ustalono wskaźnik 142,82%.
Przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia zgodnie z art. 110 w/w ustawy z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego w latach 2015-2020 pozostaje bez wpływu na podwyższenie podstawy wymiaru emerytury, a tym samym na korzystniejszy wymiar świadczenia. Nadal najkorzystniejszym wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru jest wskaźnik wynoszący 244,61% ustalony z lat 1990-1999. W konkluzji ZUS stwierdził, że emerytura będzie wypłacana w dotychczasowej wysokości.
(decyzja k. 100 akt ZUS)