Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19 listopada 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. stwierdził, że J. M. pobrał nienależnie świadczenia za okres od 1 grudnia 2024 r. do 31 sierpnia 2025 r. w łącznej kwocie 8 953,53 zł z tytułu emerytury. Nadpłata powstała z powodu nieprzekazania środków ze świadczenia emerytalnego do masy upadłości. Organ rentowy uznał, że pomimo ciążących na J. M. zobowiązaniach, ubezpieczony nie przekazał części otrzymywanego świadczenia do masy upadłości, rozporządzał majątkiem w postaci wypłacanego świadczenia emerytalnego, czym przyczyniał się do uszczuplenia masy upadłości; zgodnie z wezwaniem syndyka Zakład zrealizował obowiązek wpłaty części świadczenia ubezpieczonego do masy upadłości. Stąd zdaniem organu, uzasadnione jest żądanie zwrotu nienależnie pobranego przez ubezpieczonego świadczenia. Zakład wskazał przy tym, że nienależnie pobrane świadczenie należy wpłacić na rachunek (...) Oddziału w U. w terminie miesiąca od daty doręczenia decyzji.
(decyzja z dnia 19 listopada 2025 r. - k. 40 pliku II akt ZUS)
J. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1.
naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 138 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, polegające na niewłaściwym jego zastosowaniu poprzez uznanie, iż w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do dochodzenia zwrotu nienależnie pobranych świadczeń;
2.
naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 75 ust. 1 Prawo upadłościowe poprzez niewłaściwą wykładnię polegającą na uznaniu, iż upadły tracąc prawo zarządu mieniem wchodzącym do masy upadłości ma możliwość zastosowania się do obowiązku nałożonego na podstawie przedmiotowej decyzji.
W konsekwencji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
(odwołanie - k. 3-4 verte)
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wywodząc, jak w treści zaskarżonej decyzji.
(odpowiedź na odwołanie - k. 14-15)