Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 842/25
UZASADNIENIE
Decyzją z 5 marca 2025r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu E. L. (L.) prawa do emerytury wraz z rekompensatą (prawa do rekompensaty), uzasadniając to tym, że do dnia 1 stycznia 2009r. ubezpieczony nie udokumentował okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w wymiarze wymaganych 15 lat.
W odwołaniu od decyzji ubezpieczony wniósł o uwzględnienie odwołania i przyznanie prawa do rekompensaty, po uprzednim zaliczeniu do pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...), (...) Sp. z o.o. oraz Przedsiębiorstwie Usług (...) “C. L.” Sp. z o.o. jako kierowca autobusu o liczbie miejsc powyżej 15. Wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
S ąd ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją z 21 marca 2024r. organ rentowy przyznał odwołującemu E. L. (ur. (...)) emeryturę z powszechnego wieku emerytalnego.
W dniu 9 kwietnia 2024r. odwołujący złożył wniosek o ponowne przeliczenie świadczenia i w załatwieniu tego wniosku organ rentowy wydał decyzję z 16 kwietnia 2024r. odmawiającą prawa do ponownego przeliczenia wysokości świadczenia odwołującego.
W odwołaniu z 6 maja 2024r. od powyżej decyzji E. L. wskazał wyraźnie, że wnosi o doliczenie dodatku do kapitału początkowego w postaci rekompensaty.
Wyrokiem z 11 lutego 2025r. tut. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie i przekazał do rozpoznania organowi rentowemu nowe żądanie odwołującego zgłoszone w odwołaniu z dnia 6 maja 2024r. o przyznanie prawa do rekompensaty.
Organ rentowy wykonując zobowiązanie z powyższego wyroku, decyzją z 5 marca 2025r. odmówił odwołującemu prawa do emerytury wraz z rekompensatą z przyczyn omówionych we wstępie.
Ubezpieczony od 3 maja 1984r. do 30 czerwca 1992r. zatrudniony był w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy w Przedsiębiorstwie (...) w R..