Treść orzeczenia
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 22 lutego 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 lutego 2024 r., przyznał R. P. zaliczkę na poczet przysługującej emerytury od 1 lutego 2024 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszony wniosek.
Podstawę obliczenia emerytury stanowiła kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji składki (438287,22 zł) oraz kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego (876011,90 zł). Tak ustaloną podstawę (438287,22 zł + 876011,90 zł) podzielono przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę (206,50 miesięcy). Wysokość emerytury wyniosła 6364,64 zł. Wypłata emerytury podlegała zawieszeniu, gdyż ubezpieczony kontynuował zatrudnienie. Emerytura ustalona przedmiotową decyzją miała charakter zaliczkowy w powodu kontynuowania zatrudnienia.
Nadto organ wyjaśnił, iż nie doliczono rekompensaty na podstawie art. 21 ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ ubezpieczony nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej stale i w pełnym wymiarze godzin. Zakład nie uwzględnił do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu od 5 maja 1986 r. do 30 listopada 1986 r., ponieważ świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 2 lutego 2003 r. nie spełnia wymogów formalnych. Brak jest powołania na odpowiedni wykaz resortowy.
(decyzja z dnia 22 lutego 2024 r. – k. bez numeru pliku I akt ZUS)
R. P. złożył odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1.
naruszenie art. 21 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych poprzez jego niezastosowanie i niedoliczenie rekompensaty na podstawie przywołanej ustawy z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze;