Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 986/22
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31 maja 2017 roku, o ponownym ustaleniu wysokości emerytury, Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ponownie ustalił wysokość emerytury M. C. od 1 października 2017 r. W decyzji wskazano, że podstawę wymiaru świadczenia stanowi kwota 3649,59 zł. Emerytura wynosi 57,41% podstawy wymiaru, a jej łączna wysokość wynosi 2095,23 zł. Ustalona wysokość emerytury jest wyższa od kwoty 2069,02 zł, tj. przeciętnej ogłoszonej przez Prezesa ZUS, wobec tego wysokość emerytury ogranicza się do kwoty 2069,02 zł. Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepisy - art. 15c w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708, z późn. zm. dalej jako ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy) oraz, otrzymaną z IPN , Informację z dnia 21 marca 2017 r.
(decyzja – k. 6 verte -7 załączonych do sprawy akt MSWiA)
Odwołanie od w/w decyzji o ponownym ustaleniu wysokości emerytury wniósł M. C. zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie świadczenia emerytalnego w dotychczasowej wysokości.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
1) naruszenie prawa materialnego, t.j. art. 2 Konstytucji RP polegające na bezprawnym wkroczeniu organów administracji publicznej w sferę moich praw i wolności poprzez bezzasadne obniżenie przysługującego mi świadczenia emerytalnego, co w konsekwencji stanowi naruszenie podstawowych zasad konstytucyjnych takich, jak, zasada ochrony praw nabytych, zasada sprawiedliwości społecznej, zasada niedziałania prawa wstecz oraz prawa do zabezpieczenia społecznego wywodzących się z definicji państwa prawnego;