Treść orzeczenia
Sygn. akt VIII U 989/22
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 marca 2022 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 25 lutego 2022 r. przyznał M. K. prawo do świadczenia emerytalnego od dnia 21.03.2022 r., tj. od daty osiągnięcia wieku emerytalnego i jednocześnie odmówił prawa do rekompensaty za pracę w szczególnych warunkach. Do obliczenia emerytury przyjęto kwotę składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przyznano emeryturę.
Emerytura stanowiła równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia, które ustalono na dzień osiągnięcia wieku emerytalnego.
- kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi
- kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wynosi
- średnie dalsze trwanie życia wynosi
- wyliczona kwota emerytury wynosi
Wysokość emerytury wyniosła: ( (...),66 + (...),52) / 204,30 = 4900,36 zł.
Wypłata emerytury podlegała zawieszeniu, gdyż wnioskodawca kontynuował zatrudnienie.
Organ rentowy wskazał, że odmawia przyznania rekompensaty, ponieważ na wymagane 15 lat pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze udowodnił jedynie 13 lat, 9 miesięcy i 27 dni pracy w okresie od 2.07.1975 r. do 27.04.1977 r., od 2.05.1979 r. do 30.04.199l r. Do pracy w szczególnych warunkach nie uwzględniono okresu od 08.06.1993 r. do 31.12.1994 r., ponieważ na świadectwie pracy z 31.12.1994 wpisano stanowisko kierowca-akwizytor, które nie jest wymienione w Zarządzeniu nr 18 Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 17.06.1983 r. Wskazano, że w celu ewentualnego ponownego rozpatrzenia prawa do rekompensaty należy przedłożyć inne, niż wymienione dokumenty potwierdzające zatrudnienie w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w innych okresach, niż wyżej wymieniony.
(decyzja k. 12 – 14 akt ZUS)