Treść orzeczenia
X GC 910/22
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 30 grudnia 2021r. skierowanym przeciwko I. S. powód R. W. wniósł o zasądzenie od pozwanej kwoty 323 996zł. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od składających się na powyższą kwotę należności cząstkowych wynikających z wystawionych przez powoda faktur w związku z realizacją zawartych w dniach 19 stycznia 2018r. oraz 23 lipca 2018r. umów o roboty budowlane. Powód wskazał jednocześnie na zawarcie w dniu 28 października 2020r. z reprezentującym pozwaną w charakterze pełnomocnika ojcem pozwanej porozumienia przewidującego spłatę zadłużenia do końca sierpnia 2021r., co jednak nie nastąpiło. Powód przyznał jednocześnie fakt dokonywania przez pozwaną płatności na poczet wcześniejszych faktur, których nadwyżka została zaliczona na poczet najstarszej faktury objętej żądaniem pozwu (pozew k. 5 – 8).
Zapadłym w dniu 21 kwietnia 2022r. nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu (nakaz zapłaty k. 38). We wniesionych zarzutach od powyższego nakazu pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczeń, powołała się na uzyskaną od swojego ojca w grudniu 2021r. informację o spłacie zadłużenia jak również na fakt zapłaty kwoty 35 000zł., której powód miał nie uwzględnić w swoim rozliczeniu. Z powyższych względów pozwana wniosła o uchylenie nakazu zapłaty i oddalenie powództwa (zarzuty k. 52).
Odpowiadając na powyższe pismo powód w piśmie z dnia 10 października 2022r. wskazał, iż jeden ze złożonych przez pozwaną dowodów wpłat dotyczy faktury nieobjętej żądaniem pozwu, co się zaś tyczy dwóch spośród pozostałych załączonych przez pozwaną dowodów wpłat, to brak jakiegokolwiek ich opisu uniemożliwia ich identyfikację, w ocenie powoda jednak dowody powyższe dotyczą faktur wystawianych przez powoda we wcześniejszym okresie współpracy, która zapoczątkowana została w roku 2017, a zatem wcześniej, aniżeli okres z którego pochodzą faktury załączone do pozwu (pismo k. 124).
Sąd ustalił, co następuje: