Treść orzeczenia
Sygn. akt XI GNc 1973/25
S., dnia 15 października 2025r.
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 8 września 2025 r. R. S. Polska spóła akcyjna w R. wniosła przeciwko (...) w R. (Łotwa) o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Jako uzasadnienie właściwości miejscowej tutejszego Sądu, powódka wskazała siedzibę sądu zgodnie wybranego przez strony.
Sąd zważył co następuje:
W ocenie Sądu pozew podlegał odrzuceniu z uwagi na brak jurysdykcji krajowej, co sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy, zgodnie z art. 1099 k.p.c.
Badając jurysdykcję krajową mieć trzeba na uwadze przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr (...) z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych z dnia 12 grudnia 2012 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 351, str. 1). W niniejszej sprawie powód powoływał się na umowę stron dotyczącą jurysdykcji. Zgodnie z artykułem 25 ust. 1 powołanego rozporządzenia jeżeli strony niezależnie od ich miejsca zamieszkania uzgodniły, że sąd lub sądy państwa członkowskiego powinny rozstrzygać spór już wynikły albo spór przyszły mogący wyniknąć z określonego stosunku prawnego, to sąd lub sądy tego państwa mają jurysdykcję, chyba że umowa ta jest nieważna pod względem materialnym, na mocy prawa danego państwa członkowskiego. Tak określona jurysdykcja jest jurysdykcją wyłączną, o ile strony nie uzgodniły inaczej.
Jak wynika z §10 umowy dostawy wolnostojących konstrukcji podporowych łączącej strony, na który powołuje się powódka, „Wszelkie sprawy nieuregulowane w niniejszej umowie podlegają jurysdykcji sądów polskich w tym przepisom polskiego kodeksu budowlanego i cywilnego. Wszelkie ewentualne spory wynikające z niniejszej umowy, będą rozstrzygane przez sąd właściwy dla siedziby inwestora [tj. (...) w R. – przypis tut. sądu]”.