Postanowienie TK z dnia 09 lipca 2002, sygn. K 1/02

1. Pismem z 2 stycznia 2002 r. grupa posłów na Sejm wystąpiła z wnioskiem o zbadanie, czy przepisy ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. Nr 73, poz. 350 ze zm.), nie przewidujące możliwości odwołania Marszałka i wicemarszałka Sejmu, są zgodne z art. 110 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym z Regulaminem Sejmu uchwalonym na podstawie art. 112 Konstytucji. Wnioskodawca zwrócił uwagę, że 29 listopada 2001 r. Sejm podjął uchwałę o odwołaniu pana posła Andrzeja Leppera z funkcji wicemarszałka Sejmu. Uchwała wskazywała jako podstawę prawną art. 110 ust. 1 Konstytucji, który stanowi że Sejm wybiera ze swojego grona Marszałka Sejmu i wicemarszałków. Tym samym zasadne są wątpliwości co do możliwości oparcia się na treści tego artykułu w uchwale Sejmu o odwołaniu wicemarszałka.

W ocenie wnioskodawcy Regulamin Sejmu reguluje jedynie procedurę i tryb powołania Marszałka i wicemarszałków Sejmu. Z uwagi na oczywisty brak regulacji w Konstytucji, jak również Regulaminie Sejmu, trybu i sposobu odwołania Marszałka i wicemarszałków Sejmu, wskazane we wniosku wątpliwości co do zgodności z Konstytucją zaskarżonych przepisów są uzasadnione. Wnioskodawca wyraził ponadto pogląd, że podjęta przez Sejm uchwała o odwołaniu wicemarszałka Sejmu jest konsekwencją braku akceptacji polityka o bardzo silnej indywidualności.

Trybunał Konstytucyjny dwukrotnie, tj. pismami z 17 stycznia i 17 kwietnia 2002 r., zwracał się do wnioskodawcy o uzupełnienie wniosku zgodnie z wymaganiami ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym. Do kwestii wskazanych przez Trybunał wnioskodawca ustosunkował się w piśmie z 23 maja 2002 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 29 maja 2002 r.

2. Prokurator Generalny pismem z 4 marca 2002 r. wyraził pogląd, że:

1) przepisy ustawy z 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu