Wyrok TK z dnia 23 lutego 2010, sygn. K 1/08

Sygnatura: K 1/08
Data orzeczenia: 23 lutego 2010
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Istotą sprawy była ocena konstytucyjności szeregu przepisów ustawy o Policji regulujących status prawny policjantów, z których tylko ograniczenie ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy uznano za niezgodne z konstytucyjnym prawem do urlopu.

Istota

Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Policjantów zaskarżył do Trybunału Konstytucyjnego szereg przepisów ustawy o Policji w brzmieniu nadanym nowelizacją z 2006 r., zarzucając im niezgodność z wieloma przepisami Konstytucji RP. Chodziło m.in. o ograniczenia w awansach, przenoszeniu między…

jeszcze 83 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: 1. Art. 25a ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, Nr 57, poz. 390, Nr 120, poz. 818, Nr 140, poz. 981 i Nr 165, poz. 1170, z 2008 r. Nr 86, poz. 521, Nr 171, poz. 1065 i Nr 237, poz. 1651 oraz z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 62, poz. 504, Nr 85, poz. 716, Nr 97, poz. 803, Nr 98, poz. 817, Nr 115, poz. 959, Nr 168, poz. 1323, Nr 195, poz. 1502, Nr 201, poz. 1540 i Nr 223, poz. 1777), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 158, poz. 1122 oraz z 2007 r. Nr 165, poz. 1170), w zakresie, w jakim uniemożliwia on policjantowi przeniesienie na własną prośbę do określonych służb, nie jest niezgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Art. 35a ust. 1 ustawy o Policji w zakresie, w jakim nie ustala zasad poddawania policjanta procedurze określającej jego predyspozycje do służby na określonych stanowiskach lub w określonych komórkach organizacyjnych, zakresu badań oraz minimalnych kryteriów oceny ich wyników: a) jest zgodny z art. 2 Konstytucji, b) nie jest niezgodny z art. 32 Konstytucji. 3. Art. 35a ust. 5 ustawy o Policji w zakresie, w jakim nie określa wytycznych dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do wydania rozporządzenia wykonawczego, jest zgodny z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji. 4. Art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji w zakresie, w jakim ustala 12-miesięczny termin zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych spowodowanego prowadzeniem postępowania karnego lub skarbowego: a) jest zgodny z art. 2 Konstytucji, b) nie jest niezgodny z art. 42 ust. 3 Konstytucji. 5. Art. 62a ustawy o Policji jest zgodny z art. 2 w związku z art. 51 ust. 2, art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. 6. Art. 94 ust. 1a ustawy o Policji: a) jest zgodny z art. 2 Konstytucji, b) nie jest niezgodny z art. 32 i art. 46 Konstytucji. 7. Art. 95 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji: a) jest zgodny z art. 2 Konstytucji, b) nie jest niezgodny z art. 32 i art. 46 Konstytucji. 8. Art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, w części obejmującej słowa „nie więcej jednak niż za ostatnie 3 lata kalendarzowe”: a) jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 2 Konstytucji, b) nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 23 lutego 2010 r.
Sygn. akt K 1/08 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 23 lutego 2010 r.

Sygn. akt K 1/08 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. Zarząd Główny Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów (dalej: wnioskodawca bądź ZG NSZZ Policjantów) skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbadanie zgodności szeregu przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, ze zm.; dalej: ustawa o Policji) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 158, poz. 1122 oraz z 2007 r. Nr 165, poz. 1170).

1.1. Pierwszy z zarzutów wnioskodawcy dotyczył niezgodności z Konstytucją art. 6b ust. 4 ustawy o Policji w zakresie, w jakim przepis ten wyłącza policjantów z kręgu osób, które mogą być powołane na stanowisko zastępcy komendanta wojewódzkiego i Komendanta Stołecznego do spraw służb wspomagających działalność policji. Zdaniem wnioskodawcy, wskazany tu przepis jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 32 Konstytucji.

W ocenie wnioskodawcy, kwestionowana regulacja pozbawia policjantów możliwości objęcia stanowisk zastępców komendanta (wojewódzkiego bądź stołecznego) do spraw służb wspomagających działalność Policji w zakresie organizacyjnym, logistycznym i technicznym. Zgodnie z kwestionowanym przepisem na stanowiska te powołuje się wyłącznie członków korpusu służby cywilnej. Należy dodać, że przepis poddany ocenie Trybunału Konstytucyjnego uniemożliwia też kontynuowanie służby na wymienionych stanowiskach funkcjonariuszowi, który orzeczeniem właściwej komisji lekarskiej został uznany za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem, w rozumieniu § 11 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 79, poz. 349, ze zm.; dalej: rozporządzenie MSW z 1991 r.). Zdaniem wnioskodawcy, taki stan rzeczy jest sprzeczny z zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji) oraz z zasadą demokratycznego państwa prawnego

jeszcze 14 562 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo