Orzeczenie TK z dnia 15 marca 1995, sygn. K 1/95

Sygnatura: K 1/95
Data orzeczenia: 15 marca 1995
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Istotą problemu konstytucyjnego było naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego poprzez wprowadzenie niekorzystnych dla podatników zmian stawek podatku dochodowego od osób fizycznych z mocą wsteczną i w trakcie trwania roku podatkowego, co Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodne z konstytucją.

Istota

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał połączone wnioski grupy posłów na Sejm RP z Klubu Parlamentarnego Unii Wolności oraz Prezydenta RP dotyczące ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1994 r. Wnioskodawcy kwestionowali podwyższenie stawek podatku dochodowego od osób fizycznych wprowadzone…

jeszcze 132 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: 1. art. 1 pkt 17 lit. a ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 1995 r. Nr 5, poz. 25) w zakresie, w jakim podwyższa stawki podatkowe dotyczące 1995r., jest niezgodny z art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426) przez to, że wprowadza zmiany w podatku dochodowym od osób fizycznych w toku roku podatkowego, co narusza pewność prawa i zaufanie obywateli do państwa wynikające z zasady demokratycznego państwa prawnego, 2. art. 7 cytowanej ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. w zakresie odnoszącym się do jej art. 1 pkt 17 lit. a jest niezgodny z art. 1 powołanych wyżej przepisów konstytucyjnych przez to, że wprowadził niekorzystne dla podatników zmiany podatku dochodowego od osób fizycznych z mocą wsteczną i bez stosownego okresu dostosowawczego, co narusza zasadę pewności prawa i zaufania obywateli do państwa, 3.art. 1 pkt 20 lit. a wymienionej wyżej ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. w zakresie dotyczącym art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626) – nie pogarszając sytuacji podatników w 1995 r. – jest zgodny z art. 1 powołanych wyżej przepisów konstytucyjnych. p o s t a n a w i a : na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470; z 1993 r. Nr 47, poz. 213; z 1994 r. Nr 122, poz. 593; z 1995 r. Nr 13, poz. 59) umorzyć postępowanie w zakresie dotyczącym pkt 3 i pkt 4 obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1994 r. w sprawie stopy procentowej dla naliczania dywidendy obligatoryjnej, wysokości składki na Fundusz Pracy i wysokości niektórych stawek należności budżetowych (Mon.Polski Nr 69, poz. 625).

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 15 marca 1995 r.
Sygn. akt K 1/95

ORZECZENIE

z dnia 15 marca 1995 r.

Sygn. akt K 1/95

Uzasadnienie

Zakres sprawy wyznaczony jest przez trzy odrębne wnioski, którym wcześniej nadano bieg i stosowne sygnatury. Są to wnioski:

– grupy posłów z dnia 4 stycznia 1995 r. (sygn. U. 2/95),

– grupy posłów z dnia 25 stycznia 1995 r. (sygn. K.1/95),

– Prezydenta RP z dnia 30 stycznia 1995 r. (sygn. K. 2/95).

Prezes Trybunału Konstytucyjnego w dniu 1 lutego 1995 r. zarządził łączne rozpoznanie w/w spraw pod wspólną sygnaturą K. 1/95.

Połączone sprawy dotyczą wprawdzie tej samej materii, tj. stawek podatku dochodowego od osób fizycznych, jednak różnią się zarówno co do zakresu zaskarżenia, jak i argumentacji.

W pierwszym wniosku grupa posłów z Klubu Parlamentarnego Unii Wolności wniosła o uznanie, że punkty 3 i 4 obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1994 r. w sprawie stopy procentowej dla naliczania dywidendy obligatoryjnej, wysokości składki na Fundusz Pracy i wysokości niektórych stawek należności budżetowych (M.P. Nr 69, poz. 625) są niezgodne z art. 1 i art. 3 ust. 2 przepisów konstytucyjnych oraz z art. 1 i art. 21 ust. 3 Małej Konstytucji, a także z art. 2 ust. 2 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, z art. 27 ust. 1 i art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z art. 33 ust. 7 ustawy Prawo budżetowe.

Ponadto Wnioskodawcy wnieśli o zawieszenie w trybie art. 10 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym stosowania zakwestionowanych przepisów.

W uzasadnieniu z dnia 5 stycznia 1995 r. do powyższego wniosku autorzy twierdzą, że Minister Finansów wydając zakwestionowane przepisy dokonał zmiany ustawowo określonej skali podatkowej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zmienił ustawowo określone stawki stosowane przy ustalaniu zaliczek na wymieniony wyżej podatek. Wnioskodawcy zarzucają Ministrowi Finansów, że wydając cytowane obwieszczenie, bezzasadnie

jeszcze 5031 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo