Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 listopada 2011 r.
|
| Sygn. akt K 10/10 |
Uzasadnienie:
I
1. We wniosku z 22 marca 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 25
ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, ze zm.; dalej: ustawa o Policji) z art.
92 ust. 1 Konstytucji oraz § 20 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 sierpnia 2007
r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji (Dz. U. Nr
170, poz. 1202, ze zm.; dalej: rozporządzenie z 2007 r.) z art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Wniosek do Trybunału był wynikiem licznych skarg skierowanych do Rzecznika w związku ze stosowaniem § 20 ust. 2 rozporządzenia
z 2007 r., na podstawie którego przełożony właściwy w sprawie postępowania kwalifikacyjnego może przerwać postępowanie kwalifikacyjne
w każdym czasie, z przyczyn innych niż określone w ust. 1 pkt 2 powołanego przepisu, pisemnie zawiadamiając o tym kandydata
do służby, bez podania uzasadnienia. Skarżący podnosili w szczególności, że przerwanie postępowania kwalifikacyjnego nie jest
decyzją, a zatem nie wymaga uzasadnienia ani nie podlega zaskarżeniu. Rzecznik podzielił powyższe zastrzeżenia, dochodząc
jednocześnie do wniosku, że źródłem problemu jest kształt upoważnienia ustawowego zawartego w art. 25 ust. 3 ustawy o Policji,
które, w ocenie Rzecznika, nie spełnia warunków określonych w art. 92 ust. 1 Konstytucji.
1.1. Powołując się na orzecznictwo Trybunału, Rzecznik przedstawił wymagania, jakie art. 92 ust. 1 Konstytucji stawia upoważnieniu
ustawowemu do wydania rozporządzenia. W ocenie Rzecznika, art. 25 ust. 3 ustawy o Policji nie spełnia tych kryteriów, bo zawarte
w nim upoważnienie nie ma charakteru szczegółowego i nie zawiera stosownych wytycznych. Art. 25 ust. 1 i 2 ustawy o Policji