Wyrok TK z dnia 15 września 1998, sygn. K 10/98

1. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności art. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. Nr 113, poz. 732) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r.

Wnioskodawca przypomniał, że przepisy art. 111 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. Nr 35, poz. 230 ze zm.) oraz art. 2 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stanowią podstawę prawną dla pobierania przez gminy opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w 1997 r. i następnych latach ich ważności od wszystkich podmiotów, które w roku objętym obowiązkiem uiszczenia opłaty legitymują się uprawnieniami do dokonywania sprzedaży napojów alkoholowych. Sam art. 111 został wprowadzony do ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w wyniku nowelizacji z dnia 12 września 1996 r. (Dz.U. Nr 127, poz. 593), która weszła w życie 29 grudnia 1996 r. Ustawodawca wprowadził opłatę za zezwolenia na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych i jednocześnie odstąpił od pobierania opłaty skarbowej za ich wydanie. Z kolei nowelizacją z 1 sierpnia 1997 r. ustalono, że opłaty pobiera się za korzystanie z takich zezwoleń. Nowelizacją rozszerzono ponadto obowiązek uiszczania opłat za 1997 r. oraz lata następne do upływu terminu ważności zezwoleń na podmioty, które zezwolenia takie otrzymały przed 29 grudnia 1996 r.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że kwestionowany przez niego art. 2 nowelizacji z 1 sierpnia 1997 r. rozszerzył przede wszystkim obowiązek wnoszenia opłat za korzystanie ze zezwoleń na sprzedaż alkoholu również na podmioty posiadające zezwolenia wydane przed 29 grudnia 1996 r., a więc przed wejściem