OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Orzeczenie TK z dnia 26 kwietnia 1995, sygn. K 11/94

Sygnatura
K 11/94
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Trybunał rozstrzygał, czy obowiązek rozliczeń bankowych podmiotów gospodarczych i kary za jego naruszenie są zgodne z Konstytucją, uznając ogólnie obowiązek za dopuszczalne ograniczenie swobody gospodarczej, lecz stwierdzając niekonstytucyjność kar odsyłających do aktów wykonawczych w zakresie definiowania podmiotów obowiązanych.

Istota

Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował przed Trybunałem Konstytucyjnym przepisy ustawy o działalności gospodarczej zobowiązujące podmioty gospodarcze do dokonywania transakcji przez rachunek bankowy i wprowadzające za naruszenie tych obowiązków wysokie kary grzywny. Prokurator Generalny opowiedział się za…

jeszcze 92 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

orzeka: 1. Art. 3 ust. 3, 3a, 3b i 4 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 41, poz. 324; z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34 poz. 198, Nr 86, poz. 504; z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457, Nr 107, poz. 460; z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212, Nr 134, poz. 646; z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627) nie są niezgodne z art. 1, 6, 7 i 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426, zm. Dz.U. z 1995 r. Nr 38 poz. 184) 2. Art. 25e, 25f, 25g i 25h ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 41, poz. 324; z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34 poz. 198, Nr 86, poz. 504; z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457, Nr 107, poz. 460; z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212, Nr 134, poz. 646; z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627) w zakresie, w jakim art. 3 ust. 4 tejże ustawy odnosi je do podmiotów gospodarczych, które zgodnie z odrębnymi przepisami obowiązane są do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, są niezgodne z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426, zm. Dz.U. 1995 Nr 38, poz. 184), ponieważ naruszają zasadę bezwzględnej wyłączności ustawy w określaniu znamion czynów karalnych.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 26 kwietnia 1995 r.
Sygn. akt K 11/94

Uzasadnienie

I

1
1. Rzecznik Praw Obywatelskich we wniosku z dnia 6 grudnia 1994 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 3 ust. 3, 3a, 3b i 4 oraz art. art. 25e-25h znowelizowanej ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej. Nowela ta ustanowiła obowiązek podmiotów gospodarczych (określonych w art. 3 ust. 4 ustawy) do przeprowadzania poważniejszych transakcji za pośrednictwem rachunku bankowego (art. 3 ust. 3 pkt 1), a w razie posiadania kilku rachunków w kilku bankach – do określenia jednego z nich jako podstawowego oraz do powiadomienia banku, w którym prowadzony jest rachunek podstawowy o rachunkach pozostałych (art. 3 ust. 3 pkt 2) a pozostałych banków o tym rachunku podstawowym (art. 3 ust. 3 pkt 4), a także do powiadamiania urzędu skarbowego o posiadanych rachunkach bankowych (art. 3 ust. 3 pkt 2 i 3). Analogiczne obowiązki nałożono na banki (art. 3 ust. 3a), ustalono też termin składania powyższych powiadomień (art. 3 ust. 3b). Realizację powyższych obowiązków przez podmiot gospodarczy zabezpieczono sankcjami karnymi – art. 25e – 25h przewidziały wysokie (do 1 mld. starych złotych) kary grzywny.
2
W przekonaniu Rzecznika Praw Obywatelskich powyższe unormowanie narusza zasadę swobody działalności gospodarczej (art. 6 przepisów konstytucyjnych), zasadę ochrony własności (art. 7 tych przepisów) oraz zasadę równości wobec prawa (art. 67 ust. 2 tych przepisów). Choć nie dano temu wyrazu w petitum wniosku, to uzasadnienie podnosi też zarzut naruszenia zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 1 przepisów konstytucyjnych).
3
Zdaniem Rzecznika nałożenie na podmioty gospodarcze (i to pod rygorem odpowiedzialności karnej) obowiązku dokonywania rozliczeń w drodze bankowego obrotu bezgotówkowego stanowi administracyjną ingerencję w swobodę kształtowania umów między uczestnikami obrotu gospodarczego bez jednoczesnego zapewnienia tym podmiotom bezpieczeństwa takiego obrotu. Rzecznik Praw Obywatelskich podniósł szereg argumentów, wskazując m.in. na słabości systemu
jeszcze 3602 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo