Wyrok TK z dnia 09 marca 2004, sygn. K 12/02

1. W piśmie, które wpłynęło do Trybunału Konstytucyjnego dnia 25 marca 2002 r. grupa posłów wniosła o zbadanie zgodności przepisów art. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, ustawy o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych oraz ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 154, poz. 1788; dalej: ustawa z 14 grudnia 2001 r.) z art. 2, art. 5 i art. 19 Konstytucji oraz przepisu art. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2002 r. Nr 4, poz. 34; dalej: ustawa z 21 grudnia 2001 r.) z art. 2 i art. 19 Konstytucji. Pierwszy z zarzutów dotyczy wstrzymania waloryzacji dodatków kombatanckich i efektywnego zmniejszenie ryczałtu energetycznego, a drugi zmniejszenia do 37% ulgi przy przejazdach koleją oraz autobusami krajowej komunikacji samochodowej oraz ograniczenia uprawnienia do ulgi przy przejazdach do pociągów osobowych i pospiesznych oraz transportu autobusowego w komunikacji zwykłej. Wnioskodawcy podnoszą, że ustawodawca poprzez wprowadzenie kwestionowanych we wniosku przepisów dokonał ograniczenia uprawnień przysługujących kombatantom. Tym samym, zdaniem wnioskodawców, doszło do naruszenia wyrażonej w art. 2 Konstytucji zasady ochrony praw nabytych. Podkreślają oni, że powyższa zasada nie ma charakteru bezwzględnego, a dokonywane przez ustawodawcę