Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 kwietnia 2025 r.
|
| Sygn. akt K 12/16 |
Uzasadnienie
I
1. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: wnioskodawca, RPO) we wniosku z 22 marca 2016 r. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego
o zbadanie zgodności z Konstytucją oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61,
poz. 284, ze zm.) art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. Nr 61, poz.
284, ze zm.; dalej: u.z.n.k.) w zakresie, w jakim przewidując odpowiedzialność karną za czyn nieuczciwej konkurencji w zakresie
reklamy, odsyła do definicji zawartej w art. 16 u.z.n.k.
Wnioskodawca wskazał, że do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich wpłynęły skargi na stosowanie zaskarżonego przepisu. Podkreślił
on, że zaskarżony przepis znajduje się w rozdziale 4 ustawy, zatytułowanym „Przepisy karne”, zatem, tak jak pozostałe przepisy
tego rozdziału, ma on na celu sankcjonowanie zachowań sprzecznych z pozostałymi przepisami ustawy oraz wyposażenie państwa
w instrumenty do skutecznej walki i zapobiegania nieuczciwej konkurencji. Art. 25 ust. 2 u.z.n.k. przewiduje karalność czynów
nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy lub sprzedaży, o której mowa w art. 17a u.z.n.k. Zwrócono przy tym uwagę, że zaskarżony
przepis ma charakter wykroczeniowy, o czym decyduje wysokość sankcji za jego naruszenie oraz możliwość zastosowania kary aresztu,
przewidzianej wyłącznie w katalogu kar za wykroczenia, nieznanej prawu karnemu sensu stricto.
Do pełnej rekonstrukcji zakresu penalizacji opisanego w tym przepisie należy uwzględnić treść art. 16 ust. 1 u.z.n.k., który
zawiera katalog czynów będący czynami nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy. Zgodnie z tym