Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 czerwca 1992 r.
|
| Sygn. akt K 12/91 |
Uzasadnienie
I
Rzecznik Praw Obywatelskich wnosząc o stwierdzenie niezgodności powołanych w sentencji postanowienia przepisów ustawy z dnia
20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej podniósł następujące
argumenty.
Przepis art. 27 ust. 2 powołanej ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników przewiduje, że do emerytury rolniczej lub renty
rolniczej przysługuje dodatek z tytułu “pracy przymusowej po 1 września 1939 r. w wysokości 2% emerytury podstawowej za każdy
rok takiej pracy”. Ustawa weszła w życie 1 stycznia 1991 r.
Obowiązująca przed 1 stycznia 1990 r. ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych
i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 24, poz. 133 i Nr 35, poz. 190 z 1989 r. z późn. zm.) nie przewidywała dodatku z tytułu pracy
przymusowej po 1 września 1939 r. Art. 18 pkt 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. dotyczy emerytur i rent ustalonych na podstawie
poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich
rodzin. Powstała więc sytuacja, w której realizowane są równolegle (i odrębnie) uprawnienia według dwóch powyższych aktów,
z tym jednak, że emerytury i renty przyznane przed dniem 1 stycznia 1991 r. są na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia
1990 r. odpowiednio rewaloryzowane. Nie są one jednak powiększone o dodatek z tytułu pracy przymusowej po 1 września 1939
r.
Zdaniem wnioskodawcy rozwiązanie zawarte w art. 27 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. stworzyło sytuację, w
której poprzez odmienne uregulowanie uprawnień rolników, wykazujących się okresem pracy przymusowej po 1 września 1939 r.,
nastąpiło naruszenie konstytucyjnej zasady “równości w prawie”, wyrażonej w jej art. 67 ust. 2 Konstytucji RP, Rzecznik Praw
Obywatelskich nawiązał do