Postanowienie TK z dnia 04 marca 2008, sygn. K 13/06

1. Wnioskiem z 1 grudnia 2005 r. Rada Miejska w Kuźni Raciborskiej (dalej: wnioskodawczyni lub Rada) zakwestionowała zgodność art. 21 ust. 3 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2003 r. Nr 203, poz. 1966; dalej: ustawa lub ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego) z art. 2, art. 165, art. 166 ust. 1 oraz art. 167 ust. 1 i 3 Konstytucji, a także zgodność rozporządzenia Ministra Finansów z 29 września 2005 r. w sprawie podziału części równoważącej subwencji ogólnej dla gmin na rok 2006 (Dz. U. z 2005 r. Nr 194, poz. 1621; dalej: rozporządzenie Ministra Finansów) z art. 21 ust. 3 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Zarzucając niezgodność zakwestionowanego przepisu z art. 2 Konstytucji, wnioskodawczyni podniosła, że pozwala on Ministrowi Finansów w sposób dowolny kształtować zasady podziału dużych środków finansowych pomiędzy gminy. Rozporządzenia w sprawie podziału części równoważącej subwencji ogólnej wydawane są na rok. Za każdym razem sposób podziału dokonywany jest w oparciu o inne kryteria. Skutkuje to zmianą wysokości przyznawanych środków, przez co gminy nie mają pewności, jaki dochód uzyskają z tytułu tej subwencji. Brak precyzji i jasno określonych przesłanek, którymi miałby się kierować Minister Finansów, jest, zdaniem Rady, sprzeczny z zasadą przyzwoitej legislacji, pewności prawa, zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa – wyrażonych w art. 2 Konstytucji.

Ponadto wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z art. 167 ust. 3 Konstytucji źródła dochodów samorządu terytorialnego powinny być określone w ustawie, natomiast delegacja zawarta w art. 21 ust. 3 powoduje, że zostają one określone w akcie rangi rozporządzenia.

Ustawodawca, pozwalając na dowolne kształtowanie wymienionych zasad przez Ministra Finansów, przekroczył granicę swobody legislacyjnej. Zdaniem wnioskodawczyni, spowodowało to pozbawienie gminy udziału