Orzeczenie TK z dnia 14 marca 1995, sygn. K 13/94

1. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej działając na podstawie art. 18 ust. 4 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawcza Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426), zwanej dalej: (Małą Konstytucją) – przed podpisaniem ustawy – zwrócił się dnia 30 grudnia 1994 r. z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej..., z art. 1 i 3 Małej Konstytucji.

W uzasadnieniu Wnioskodawca podniósł, że ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze budżetowej (Dz.U. Nr 4, poz. 24 z późn.zm.) przewidywała, że wielkość tych środków będzie ustalana z uwzględnieniem normatywnego wskaźnika wynagrodzeń, określającego proporcję między przeciętnym wynagrodzeniem w sferze budżetowej a przeciętnym wynagrodzeniem w sferze produkcji materialnej. Osiągnięcie docelowego wskaźnika przeciętnego wynagrodzenia pracowników sfery budżetowej, który miał być nie niższy niż 106% przeciętnego wynagrodzenia w sferze produkcji materialnej miało nastąpić najpóźniej do końca 1992 r. Jednakże z przyczyn powszechnie znanych – jak pisze Wnioskodawca – z dniem 1 lipca 1991 r. zastosowanie tych zasad zostało zawieszone. Na podstawie stosownych ustaw uchwalanych w latach 1991-1993 stan zawieszenia zasad waloryzacyjnych utrzymywano do końca 1994 r., uzasadniając to brakiem środków na podwyższenie poziomu wynagrodzeń pracowników sfery budżetowej. Począwszy od 1991 r. parlament i rząd co roku zapewniały pracowników sfery budżetowej, że zawieszenie zasad waloryzacji wynagrodzeń w sferze budżetowej ma charakter przejściowy, oraz że indeksacja wynagrodzeń będzie przywrócona po wyjściu gospodarki z recesji i uzyskaniu wzrostu dochodu narodowego. Jest faktem powszechnie znanym – podkreśla dalej Wnioskodawca – że w ostatnich dwóch latach warunek ten jest spełniany, a mimo tego ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r.