Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 30 czerwca 2009 r.
|
| Sygn. akt K 14/07 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Pismem z 19 grudnia 2006 r. Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych Lewiatan z siedzibą w Warszawie (dalej: wnioskodawca
lub PKPP Lewiatan) wniosła o zbadanie zgodności art. 4 w związku z art. 1 pkt 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 18 października
2006 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy (Dz. U. Nr 217, poz. 1587; dalej: ustawa nowelizująca) z art. 2 Konstytucji.
Wnioskodawca w pierwszej kolejności przedstawił swoją legitymację do wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego.
Wskazał, że PKPP Lewiatan działa na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców (Dz. U. Nr 55, poz.
235, ze zm.) oraz na podstawie swego statutu, którego art. 2 ust. 1 przewiduje, iż PKPP Lewiatan działa na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej i za granicą, a jej członkami są przedsiębiorcy mający swe siedziby na terenie całej RP. W związku z tym wnioskodawca
spełnia wymogi art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji.
Ponadto, zgodnie z wymogiem określonym w art. 191 ust. 2 Konstytucji, wniosek skierowany przez PKPP Lewiatan do Trybunału
Konstytucyjnego dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy. Kwestionowany art. 4 ustawy nowelizującej oraz powołane
we wniosku przepisy związkowe dotyczą bowiem spraw ściśle związanych z zakresem działania wnioskodawcy, tj. stosunków pracy
i relacji pracownik – pracodawca.
Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych Lewiatan zarzuciła zaskarżonej regulacji niezgodność z art. 2 Konstytucji, a w
szczególności z wywiedzioną z niego zasadą zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, zasadą świadomego,
racjonalnego działania ustawodawcy, zasadą poprawnej legislacji oraz zasadą lojalnego postępowania państwa wobec jednostki.
Wnioskodawca podkreślił, że nie kwestionuje – co do zasady – regulacji zawartych