1. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: RPO), w piśmie z 25 maja 2015 r., które wpłynęło do Trybunału dzień później, wniósł
o stwierdzenie niezgodności art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572,
ze zm.; dalej: ustawa o systemie oświaty) z art. 92 ust. 1 oraz art. 70 ust. 4 zdanie pierwsze w związku z art. 31 ust. 3
Konstytucji.
Zdaniem RPO, zakwestionowany przepis jest podstawą do uregulowania w rozporządzeniu wszystkich kwestii związanych z organizacją
kształcenia artystycznego. Ustawa nie wskazuje ani typów szkół artystycznych, ani wieku rozpoczęcia nauki, ani czasu trwania
poszczególnych etapów edukacji. Kwestie te są istotne zarówno z punktu widzenia praw i wolności uczniów, jak i dostępności
do szkół publicznych oraz niepublicznych. Takie unormowanie jest niezgodne z art. 70 ust. 4 zdanie pierwsze w związku z art.
31 ust. 3 Konstytucji, ponieważ ograniczenia korzystania z równego i powszechnego dostępu do nauki należą do materii zastrzeżonej
wyłącznie dla ustawy i w ogóle nie mogą być regulowane w rozporządzeniu. W konsekwencji to ustawa powinna określać typy placówek
oświatowych prowadzących kształcenie artystyczne oraz regulować kwestię ich dostępności dla uczniów w konkretnym wieku i na
konkretnym etapie kształcenia. Innymi słowy, zakwestionowany przepis powierza do unormowania w rozporządzeniu materie, które
należą do materii zastrzeżonych do wyłącznej regulacji ustawowej.
Ponadto zakwestionowany przepis nie spełnia standardów wynikających z art. 92 ust. 1 Konstytucji, ponieważ nie zawiera wytycznych
dotyczących treści rozporządzenia. Jedynym ustawowym ograniczeniem swobody prawotwórczej ministra jest wskazanie w upoważnieniu
dwóch modelów kształcenia – kształcenia wyłącznie artystycznego oraz kształcenia artystycznego połączonego z nauczaniem ogólnym.
Ustawa nie zawiera żadnych innych regulacji, które mogłyby zostać uznane za „wytyczne” w rozumieniu art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Inne przepisy ustawy o systemie oświaty odnoszące się do zasad funkcjonowania systemu oświaty mają charakter bardzo ogólnikowy
i