Wyrok TK z dnia 11 maja 2004, sygn. K 15/04

1. Grupa posłów na Sejm IV kadencji wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności:

– art. 8 oraz art. 9 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. – Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz. U. Nr 25, poz. 219) w zakresie, w jakim przyznaje prawo wybieralności do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej obywatelom Unii Europejskiej niebędącym obywatelami polskimi,

– art. 174 powołanej wyżej ustawy,

– postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 marca 2004 r. w sprawie zarządzenia wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego (Dz. U. Nr 40, poz. 54).

W ocenie posłów wskazane regulacje pozostają w sprzeczności z art. 4 ust. 1 Konstytucji, który stanowi, że: „Władza zwierzchnia należy do Narodu”.

Z brzmienia cytowanego przepisu oraz wstępu do Konstytucji wnioskodawcy wywodzą, iż atrybut posiadania władzy zwierzchniej w Rzeczypospolitej przynależy wyłącznie obywatelom Rzeczypospolitej, nie posiadają go natomiast cudzoziemcy stale zamieszkujący w Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle art. 4 ust. 2 Konstytucji jedynie obywatele Rzeczypospolitej Polskiej mają prawo wybierania swoich przedstawicieli i jedynie obywatele Rzeczypospolitej Polskiej mogą być wybierani jako przedstawiciele Narodu. Konstytucja w przepisach art. 62 ust. 1, art. 99 ust. 1, art. 99 ust. 2, art. 127 ust. 3 przyznaje czynne, a także bierne prawa wyborcze jedynie obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem wnioskodawców te same zasady należy odnieść do wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, chociaż Konstytucja nie wypowiada się w sposób dosłowny na ten temat.

Jak podnoszą wnioskodawcy, zarówno wstęp, jak i rozdział 1 Konstytucji zawierają przepisy podstawowe, najbardziej ogólne, które powinny być stosowane przy wyjaśnianiu norm szczegółowych umieszczonych w dalszych rozdziałach Konstytucji. Przepisy podstawowe powinny