Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 25 czerwca 1996 r.
|
| Sygn. akt K 15/95 |
Uzasadnienie
I
1. Rzecznik Praw Obywatelskich we wniosku z 16 czerwca 1995 r. wniósł o wydanie orzeczenia stwierdzającego, że przepis art.
23 ust. 1 pkt 2a w związku z art. 78 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U.
z 1995 r. Nr 1, poz. 1 ze zmianami) w zakresie w jakim wyłączył prawa do zasiłku bezrobotnym, dla których prawo to zostało
poprzednio przewidziane w art. 20 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu
i bezrobociu (Dz.U. Nr 106, poz. 457 ze zmianami) jest niezgodny z art. 1 i 68 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej pozostawionymi
w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą
i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426 zmianami) zmienionej Ustawą
Konstytucyjną z dnia 17 marca 1995 r. (Dz.U. Nr 38, poz. 184).
Następnie wobec zmiany ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawą z dnia 22 grudnia
1995 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 1996 r. Nr 5, poz. 34) Rzecznik Praw Obywatelskich
pismem procesowym z 27 marca 1996 r. ograniczył żądanie wniosku do zakresu, w którym prawo to nie zostało przywrócone w art.
6 ustawy z dnia 22 grudnia 1995 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych
ustaw (Dz.U. z 1996 r. Nr 5, poz. 34).
W uzasadnieniu wniosku z 16 czerwca 1995 r. Rzecznik Praw Obywatelskich podnosi, iż w początkowym okresie stosowania ustawy
z 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu istniały rozbieżności w interpretacji art. 2 ust. 2 w związku z art. 20 ust.